DSpace Collection: Fisheries Technology and Aquatic Resources / เทคโนโลยีการประมงและทรัพยากรทางน้ำ

ESTIMATION OF GENETIC PARAMETERS OF GROWTH TRAITS FOR BUTTER CATFISH (Ompok bimaculatus (Bloch, 1794)) USING SINGLE-TRAIT AND MULTIPLE-TRAIT MODEL BY RESTRICTED MAXIMUM LIKELIHOOD (REML)

Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT

Title: ESTIMATION OF GENETIC PARAMETERS OF GROWTH TRAITS FOR BUTTER CATFISH (Ompok bimaculatus (Bloch, 1794)) USING SINGLE-TRAIT AND MULTIPLE-TRAIT MODEL BY RESTRICTED MAXIMUM LIKELIHOOD (REML); การประมาณค่าพารามิเตอร์ทางพันธุกรรมลักษณะการเจริญเติบโตของ ปลาชะโอน โดยใช้ single-trait และ multiple-trait model ด้วยวิธี Restricted Maximum Likelihood (REML) Abstract: This study aimed to estimate the genetic parameters of growth traits in butter catfish (Ompok bimaculatus (Bloch, 1794)) to provide fundamental information for planning breeding programs, including mating systems and selection. In the study, third-generation butter catfish were reared in a closed recirculating aquaculture system (RAS); water was monitored using an Internet of Things (IoT). Nine 1,000-liter plastic round tanks, each containing 800 liters of water, were used for the rearing process. The initial average weight and length of the fish were 1.90 g and 2.99 cm, respectively. Each tank was stocked with 300 fish, and the experiment had conducted for 180 days. Seven growth traits were measured and recorded during the experiment, including total length (TL), body length (BL), head length (HL), body depth (BD), body width (BW), weight (W) and head-to-body ratio (HL/BL). Genetic parameters and variance components were estimated using the Restricted Maximum Likelihood (REML) method, comparing single-trait and multiple-trait analysis models using the BLUPF90 Chicken PAK 2.5 software. The results showed that heritability (h2) estimates for growth traits were moderate to high (h2 = 0.20-0.53) under both single-trait and multiple-trait analysis models. Analysis Using a single-trait model, h2 estimates ranged from 0.46 to 0.53, displaying high genetic potential for all growth traits. The highest h2 value was observed for weight (W) (0.53±0.05). Multiple-trait model ranged from 0.20 to 0.44, except for body length (BL), which had a high heritability (0.44±0.015). Studies have shown that using a multiple-trait analytical model to estimate heritability yields better results than a single-trait analytical model. The results suggest that multiple-trait analysis provides a more accurate and unbiased estimate of heritability than single-trait analysis because multiple-trait analysis incorporates information from genetic correlations among traits, which reduces the variance component of error. For genetic correlations among growth traits in butter catfish, found that the genetic correlation of growth traits ranged from -0.22 to 0.80, showing both positive and negative relationships. The only negative correlation between body length (BL) and head-to-body ratio (HL/BL) (-0.22). The highest genetic correlation was observed between total length (TL) and body depth (BD) (0.80), followed by total length (TL) and weight (W) (0.76). An analysis of genetic correlations among growth traits in butter catfish revealed a high positive relationship between total length (TL) and other characteristics, except for head-to-body ratio (HL/BL), which displayed a low correlation (0.22). These findings offer practical utility for selection and breeding programs.; การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประมาณค่าพารามิเตอร์ทางพันธุกรรมของลักษณะการเจริญเติบโตของปลาชะโอน เพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในกระบวนการจับคู่ผสมพันธุ์และคัดพันธุ์ของแผนการปรับปรุงพันธุ์ โดยใช้ลูกปลาชะโอน ชั่วรุ่นที่ 3 ทำการเลี้ยงในระบบน้ำหมุนเวียนแบบปิดขนาดเล็ก รายงานผลคุณภาพน้ำด้วยระบบไอโอที (IoT) ทั้งหมด จำนวน 9 บ่อ ขนาดบ่อพลาสติกทรงกลม 1,000 ลิตร จุน้ำ 800 ลิตร ปลามีน้ำหนักและความยาวเริ่มต้นเฉลี่ย 1.90 กรัม และ 2.99 เซนติเมตร ปล่อยเลี้ยง จำนวน 300 ตัว/บ่อ ทำการทดลองเป็นระยะเวลา 180 วัน โดยเก็บข้อมูลลักษณะการเจริญเติบโตทั้งหมด 7 ลักษณะ คือ 1. ความยาวเหยียด (TL) 2.ความยาวลำตัว (BL) 3. ความยาวหัว (HL) 4. ความลึกลำตัว (BD) 5.ความกว้างลำตัว (BW) 6. น้ำหนัก (W) และ 7. สัดส่วนหัวต่อลำตัว (HL/BL) ประมาณค่าพารามิเตอร์ทางพันธุกรรมและองค์ประกอบความแปรปรวนโดยวิธี Restricted Maximum Likelihood (REML) โดยเปรียบเทียบโมเดลการวิเคราะห์ทีละลักษณะ (single-trait) และการวิเคราะห์ร่วมหลายลักษณะ (multiple-trait) ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป BLUPF90 Chicken PAK 2.5 จากการศึกษาพบว่าค่าอัตราพันธุกรรมของลักษณะการเจริญเติบโตในปลาชะโอนที่ได้จากการวิเคราะห์ทั้ง 2 โมเดล มีค่าอัตราพันธุกรรมระหว่าง 0.20-0.53 โดยจากการวิเคราะห์ด้วยโมเดล single-trait มีค่าระหว่าง 0.46 - 0.53 ซึ่งค่าอัตราพันธุกรรมอยู่ในระดับสูงทุกลักษณะ โดยลักษณะที่มีค่าสูงที่สุดได้แก่ น้ำหนัก (W) มีค่าเท่ากับ 0.53±0.05 ส่วนค่าอัตราพันธุกรรมวิเคราะห์ด้วยโมเดล multiple-trait พบว่ามีค่าระหว่าง 0.20-0.44 ซึ่งอยู่ระดับปานกลางในทุกลักษณะ ยกเว้นความยาวลำตัว (BL) ที่มีค่าอยู่ในระดับสูง มีค่าเท่ากับ 0.44±0.01 จากผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าการใช้โมเดลการวิเคราะห์ร่วมหลายลักษณะ (multiple-trait) ในการประมาณค่าอัตราพันธุกรรม ให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าการวิเคราะห์ด้วยโมเดลการวิเคราะห์ทีละลักษณะ (single-trait) เนื่องจากให้ค่าองค์ประกอบความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อนน้อยกว่าการวิเคราะห์ทีละลักษณะ (single-trait) จะช่วยเพิ่มความแม่นยำ และปราศจากอคติ เนื่องจากวิธีการนี้จะพิจารณาข้อมูลที่มาจากค่าสหสัมพันธ์ทางพันธุกรรมร่วมด้วย ในการประเมิน สำหรับการศึกษาค่าสหสัมพันธ์ทางพันธุกรรม พบว่าค่าสหสัมพันธ์ของลักษณะการเจริญเติบโตมีความสัมพันธ์กันในทิศทางบวกและลบ ในระดับต่ำถึงสูง โดยมีค่าสหสัมพันธ์ระหว่าง -0.22 - 0.80 โดยค่าสหสัมพันธ์ของลักษณะความยาวลำตัว (BL) และสัดส่วนหัวต่อลำตัว (HL/BL) มีค่าเท่ากับ -0.22 ส่วนลักษณะความยาวเหยียด (TL) กับความลึกลำตัว (BD) และความยาวเหยียด (TL) กับน้ำหนัก (W) มีความสัมพันธ์กันในทิศทางบวกและสูง มีค่าเท่ากับ 0.80 - 0.76 ตามลำดับ เมื่อพิจารณาจากค่าสหสัมพันธ์ลักษณะความยาวเหยียดจะเห็นได้ว่ามีความสัมพันธ์กับทุกลักษณะไปในทิศทางที่สูง ยกเว้นสัดส่วนหัวต่อลำตัว (HL) ที่มีความสัมพันธ์ในระดับต่ำ มีค่าเท่ากับ (0.22) ซึ่งเป็นประโยชน์ในการนำไปใช้ในกระบวนการคัดเลือกตลอดจนการวางแผนผสมพันธุ์

APPLICATION OF GEOGRAPHICAL INFORMATION SYSTEMS FOR FACTORS ANALYSIS AFFECTING TO WATER QUALITY, A CASE STUDY OF THE CENTRAL OF THACHIN RIVER

Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT

Title: APPLICATION OF GEOGRAPHICAL INFORMATION SYSTEMS FOR FACTORS ANALYSIS AFFECTING TO WATER QUALITY, A CASE STUDY OF THE CENTRAL OF THACHIN RIVER; การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงคุณภาพน้ำ กรณีศึกษา แม่น้ำท่าจีนตอนกลาง Abstract: This research was to study on comparison of land use during the year of 2008 and 2017 including the analysis of Water Quality Index (WQI) and the factors that affected to WQI in the middle part of Thachin River. This research is a research of data surveying in order to collect data of water quality in the Central of Tha Chin river and also collect the secondary data from other relating agencies. The results of land use study found that the community area is increasing which caused from the growth of the city and the population and resulting in deterioration of the middle of Thachin river. From the analysis by multiple regression method, it was found that if BOD, NH3N and TCB increased then WQI would be decreased. In other way, if WQI increased then DO would be increased too. This research also found that, when classified data in each season, if there was an increasing of the average volume of the rain in the rain season, the WQI was an increasing but in the dry season, the WQI would be decreased accordingly. The model had accuracy equals to 100% (P-value = 0.05) in the dry season and rain season. This research is encourage to initiate the mechanism of solving the problem in relating to water quality issues in the Central Tha Chin river which have to rely on the relevant factors i.e. water quality data collection, land use, water flow rate and volume of rain fall in the relative areas.; การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการใช้ประโยชนที่ดินระหว่างปี 2550 และ 2562 ของพื้นที่จังหวัดนครปฐม และสุพรรณบุรี และวิเคราะห์ข้อมูลดัชนีคุณภาพน้ำ (Water Quality Index: WQI) และปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพน้ำแม่น้ำท่าจีนตอนกลาง ซึ่งการวิจัย ในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจข้อมูลเพื่อเก็บข้อมูลคุณภาพน้ำในแม่น้ำท่าจีนตอนกลางและการรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยผลการศึกษา พบว่า การใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทพื้นที่ชุมชนและสิ่งปลูกสร้างมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มมากขึ้นอาจมาจากสาเหตุ การเติบโตของเมืองและประชากรที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้ค่าดัชนีคุณภาพน้ำทั่วไป (WQI) ของแม่น้ำท่าจีนตอนกลางจัดอยู่ในเกณฑ์เสื่อมโทรม เมื่อคำนวณค่า WQI ร่วมกับวิเคราะห์ทางสถิติถดถอยพหุคูณ พบว่า ค่า BOD, NH3N และ TCB มีค่าสูงมาก WQI จะมีค่าลดลง ส่วน WQI จะเพิ่มสูงขึ้นเมื่อค่า DO เพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้ เมื่อจำแนกออกเป็นช่วงฤดูกาลพบว่า ในช่วงฤดูแล้งปริมาณฝนเฉลี่ยในเดือนพฤษภาคม และเดือนธันวาคม จะทำให้ WQI เปลี่ยนแปลงไปในเชิงแปรผันตรง ส่วนช่วงฤดูฝนพบว่า ปริมาณฝนเฉลี่ยในเดือนตุลาคม จะส่งผลต่อ WQI ในเชิงแปรผันตรง ส่วนเดือนกรกฎาคมจะส่งผลต่อ WQI ในเชิงแปรผกผัน และอีกปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพน้ำ คือ อัตราการไหลของแม่น้ำท่าจีนในเดือนมิถุนายน เดือนกรกฎาคม และเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งค่า WQI จะเปลี่ยนแปลงในเชิงแปรผันตรง ส่วนเดือนพฤศจิกายนจะเปลี่ยนแปลงในเชิงแปรผกผัน โดยสมการทำนายสามารถทำนายผลความแม่นยำได้ 100% ทั้งฤดูแล้งและฤดูฝน ที่ระดับความเชื่อมั่น P-value=0.05 ซึ่งงานวิจัยดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการผลักดันกลไกการแก้ไขปัญหาคุณภาพน้ำแม่น้ำท่าจีน โดยต้องอาศัยปัจจัยที่เกี่ยวข้องด้านต่างๆ ได้แก่ การเก็บข้อมูลคุณภาพน้ำ การใช้ประโยชน์ที่กิน อัตราการไหลของน้ำ และปริมาณฝนในพื้นที่

GENETIC IMPROVEMENT OF ORGANIC NILE TILAPIA (Oreochromis niloticus) UNDER BIOFLOC SYSTEM BY EBV SELECTION

Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT

Title: GENETIC IMPROVEMENT OF ORGANIC NILE TILAPIA (Oreochromis niloticus) UNDER BIOFLOC SYSTEM BY EBV SELECTION; การปรับปรุงพันธุ์ปลานิลอินทรีย์ที่เลี้ยงในระบบไบโอฟลอค โดยการคัดเลือกจากค่าคุณค่าการผสมพันธุ์ Abstract: This study aimed to estimate genetic parameters and the response to selection. There were 70, 64, and 63 families of second-generation tilapia at ages 2 - 3 months, 3 - 4 months, and 9 - 10 months, respectively. The analysis of variance was perform by a univariate mixed linear animal model BLUP. Variance component were analyze following the animal model using Restricted Maximum Likelihood (REML) employing Average Information (AI) algorithm. The heritability estimates of weight at 2–3 months of age was 0.03 ± 0.06, indicating a low value. At 3-4 months of age revealed a moderate heritability value for body weight (0.16 ± 0.04), greater than aged 2-3 months. Bivariate trait analysis was used to estimate the Genotype by environment interaction; GxE at 9-10 month of age. The Heritability estimates for weight and length at 9-10 months of age cultured in the biofloc system were 0.56 ± 0.10 and 0.55 ± 0.10, respectively. In earthen ponds, they were 0.32 ± 0.09 and 0.41 ± 0.10, respectively. The results showed that tilapia cultured in the biofloc system had heritability higher for weight and length than those cultured in earthen ponds. Furthermore, the genotypic correlation values for the weight and length of tilapia cultured in biofloc systems and earthen ponds were 0.92 and 0.94, showing that there was no interaction between genetics and environmental factors. The response to selection of tilapia was evaluated by considering the difference between the least square mean of the selection group and the control group at 2 - 3 months of age, which was a value of 0.98 grams/group, or 11.78 %. While the weight and length of tilapia at the age of 9 - 10 months were 15.68 grams/group, or 15.34 %, the length was 10.21 centimeters/group, or 5.43 %, indicating a relatively strong rate of advancement. This result imply that selection to improve growth traits perform on organic tilapia by EBV section.; การศึกษาในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินค่าพารามิเตอร์ทางพันธุกรรม และประเมินผลตอบสนองต่อการคัดเลือกของลักษณะการเจริญเติบโตของปลานิลเมื่อได้ทำการคัดเลือกได้ 1 รุ่น โดยมีประชากรปลานิลรุ่นที่ 2 จำนวน 70, 64 และ 63 ครอบครัว เมื่ออายุ 2 – 3 เดือน 3 – 4 เดือน และ 9 – 10 เดือน ตามลำดับ องค์ประกอบความแปรปรวนถูกประมาณค่าด้วยวิธี Restricted Maximum Likelihood (REML) โดยใช้ Average Information (AI) algorithm ร่วมกับแบบจำลองสัตว์ (animal model) ในช่วงอายุ 2-3 และ 3-4 เดือน โดยจะวิเคราะห์ข้อมูลทีละลักษณะ (Single trait analysis) ในแต่ละช่วงอายุ จากนั้นจึงนำค่าดังกล่าวไปคำนวณค่าอัตราพันธุกรรม ค่าคุณค่าการผสมพันธุ์ (Estimated Breeding Value, EBV) โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป ASREML พบว่าค่าอัตราพันธุกรรมของน้ำหนักปลาที่อายุ 2 – 3 เดือน มีค่าเท่ากับ 0.03 ± 0.06 ซึ่งมีค่าต่ำ ที่อายุ 3 - 4 เดือน มีค่าอัตราพันธุกรรมของน้ำหนักตัว เท่ากับ 0.16 ± 0.04 ซึ่งมีค่าอยู่ในระดับปานกลางแต่สูงกว่าช่วงอายุ 2-3 เดือน ในช่วงอายุ 9-10 เดือน วิเคราะห์ข้อมูลแบบ Bivariate trait analysis เพื่อพิจารณาค่าอิทธิพลร่วมระหว่างพันธุกรรมกับสิ่งแวดล้อม ค่าอัตราพันธุกรรมของน้ำหนักและความยาวปลาที่อายุ 9 – 10 เดือน ในระบบโอฟลอคมีค่าเท่ากับ 0.56 ± 0.10 และ 0.55 ± 0.10 ตามลำดับ ในบ่อดินมีค่าเท่ากับ 0.32 ± 0.09 และ 0.41 ± 0.10 ตามลำดับ พบว่าในระบบไบโอฟลอค มีค่าอัตราพันธุกรรมของน้ำหนักและความยาวสูงกว่าบ่อดิน ในขณะที่ค่าสหสัมพันธ์ทางพันธุกรรม (Genotypic Correlation) ของน้ำหนัก และความยาวของปลานิลที่เลี้ยงในระบบไบโอฟลอคและบ่อดิน มีค่าเท่ากับ 0.92 และ 0.94 ตามลำดับ ซึ่งแสดงว่าไม่มีปฏิกิริยาร่วมระหว่างพันธุกรรมกับสิ่งแวดล้อม การประเมินผลตอบสนองต่อการคัดเลือกปลานิลเมื่อได้ทำการคัดเลือกได้ 1 รุ่น จากผลต่างของค่าเฉลี่ย least square mean ของน้ำหนักตัวปลานิลกลุ่มคัดเลือกกับค่าเฉลี่ย least square mean ของน้ำหนักตัวปลานิลกลุ่มควบคุม ที่อายุ 2 – 3 เดือน มีค่าเท่ากับ 0.98 กรัม/รุ่น หรือคิดเป็น 11.78 % ผลตอบสนองต่อการคัดเลือกของน้ำหนักและความยาว ที่อายุ 9 – 10 เดือน มีค่าเท่ากับ 15.68 กรัม/รุ่น หรือคิดเป็น 15.34 % ความยาว มีค่าเท่ากับ 10.21 เซนติเมตร/รุ่น หรือคิดเป็น 5.43 % ซึ่งมีความก้าวหน้าในระดับค่อนข้างดี แสดงให้เห็นว่าสามารถใช้วิธีการคัดเลือกจากค่าคุณค่าการผสมพันธุ์ในการปรับปรุงพันธุ์ปลานิลอินทรีย์ได้

THE GROWTH, IMMUNE SYSTEM, AND DIGESTIVE ENZYME ACTIVITY OF NILE TILAPIA (Oreochromis niloticus) FED WITH ONION (Allium cepa LINN.) PEEL ADDITIVE DIET

Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT

Title: THE GROWTH, IMMUNE SYSTEM, AND DIGESTIVE ENZYME ACTIVITY OF NILE TILAPIA (Oreochromis niloticus) FED WITH ONION (Allium cepa LINN.) PEEL ADDITIVE DIET; การเจริญเติบโต ระบบภูมิคุ้มกัน และ การทำงานของเอนไซม์ย่อยอาหาร ในปลานิลที่เลี้ยงด้วยอาหารผสมเปลือกหอมหัวใหญ่ Abstract: The growth, immune system, and digestive enzyme activity of Nile tilapia (Oreochromis niloticus) fed with onion (Allium cepa linn.) Peel additive diet. The experiments were control (feed without OP), onion peel 1% (OP1), onion peel 2% (OP2), and onion peel 4% (OP4). The Completely Randomized Design (CRD) was applied with 4 treatments and 4 replications in each treatment. Fish were fed for 4 percent of body weight and cultured for 60 days. According to the In vitro digestibility, the best ability to digest carbohydrates was observed in feeds containing 4% and 0% onion peels, before and after the experiment, respectively. The best ability to digest protein in feed containing 1% onion peel, both before and after the experiment. The activity of the amylase enzyme and protease enzyme of tilapia fed 1% onion peel supplementary feed were the best. Trypsin and chymotrypsin enzyme activities of tilapia fed 2% onion peel supplementary feed were the best. 1% and 2% onion peel containing feeds were the highest in weight gain, average daily weight gain, and specific growth rate significantly different (p<0.05). And 1% onion peel containing feed was the highest in feed conversion ratio, feed efficiency ratio, and food conversion efficiency significantly different (p<0.05). But there was not significantly different (p>0.05) in the survival rate. Immune responses of fish in 1% and 2% containing onion peel feeds were enhanced. The results from this study demonstrated tilapia fed with 1% onion peel supplementary feed improved growth performance, ability to digest protein, amylase and protease enzyme digestibility, and had a positive effect on the innate immunity. This finding showed that onion peel which could be used as an alternative option for feed additive in tilapia culture in order to extension in by-product utilization.; การศึกษาการเจริญเติบโต ระบบภูมิคุ้มกัน และเอนไซม์ย่อยอาหารในปลานิลที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริมเปลือกหอมหัวใหญ่ แบ่งชุดทดลองเป็น อาหารควบคุม (OP0) อาหารที่มีเปลือกหอมหัวใหญ่ผสม 1 เปอร์เซ็นต์ (OP1), 2 เปอร์เซ็นต์ (OP2) และ 4 เปอร์เซ็นต์ (OP4) วางแผนทดลองแบบ CRD มี 4 ชุดทดลองๆ ละ 4 ซ้ำ ให้อาหารปลา 4 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักตัว เลี้ยงระยะเวลา 60 วัน ความสามารถในการย่อยด้วยเอนไซม์ย่อยอาหารของปลานิล โดยวิธี In vitro digestibility พบว่า การย่อยคาร์โบไฮเดรตในอาหารที่มีเปลือกหอมหัวใหญ่ผสม 4 และ 0 เปอร์เซ็นต์ ได้ดี ก่อนและหลังการทดลอง ตามลำดับ และการย่อยโปรตีนในอาหารที่มีเปลือกหอมหัวใหญ่ผสม 1 เปอร์เซ็นต์ ได้ดีทั้งก่อนและหลังการทดลอง การทำงานของเอนไซม์อะไมเลสและโปรติเอสในปลานิลที่เลี้ยงด้วยอาหารที่มีเปลือกหอมหัวใหญ่ผสม 1 เปอร์เซ็นต์ มีกิจกรรมการทำงานดีที่สุด การทำงานของเอนไซม์ทริปซินและไคโมทริปซินของปลานิลที่เลี้ยงด้วยอาหารที่มีเปลือกหอมหัวใหญ่ผสม 2 เปอร์เซ็นต์ มีกิจกรรมการทำงานดีที่สุด การเจริญเติบโตของปลานิลที่เลี้ยงด้วยอาหารที่มีเปลือกหอมหัวใหญ่ผสม 1 และ 2 เปอร์เซ็นต์ มีน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น การเจริญเติบโตเฉลี่ยต่อวัน อัตราการเจริญเติบโตจำเพาะ ดีที่สุด มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) และปลานิลที่เลี้ยงด้วยอาหารที่มีเปลือกหอมหัวใหญ่ผสม 1 เปอร์เซ็นต์ มีอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ ประสิทธิภาพอาหาร ประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ ดีที่สุด มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ขณะที่อัตรารอด ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) การตอบสนองทางภูมิคุ้มกันแบบไม่จำเพาะในปลานิลที่เลี้ยงด้วยอาหารที่มีเปลือกหอมหัวใหญ่ผสม 1 และ 2 เปอร์เซ็นต์ มีการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันได้ดี สรุปได้ว่า การใช้เปลือกหอมหัวใหญ่ผสมในอาหารเลี้ยงปลานิล 1 เปอร์เซ็นต์ ช่วยเพิ่มการเจริญเติบโต ประสิทธิภาพการย่อยโปรตีน และการทำงานของเอนไซม์อะไมเลสและโปรติเอส ส่งผลดีต่อระบบภูมิคุ้มกัน เป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการนำมาใช้เลี้ยงปลานิล หรือสัตว์น้ำอื่นๆ ซึ่งเป็นการนำวัสดุเหลือทิ้งมาใช้ประโยชน์