http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/4 Architecture and Environmental Design / สถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม Mon, 20 Apr 2026 16:10:32 GMT 2026-04-20T16:10:32Z http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/1255 Title: POTENTIAL SURFACE ANALYSIS FOR WIANGPHRAO MUNICIPALITY DEVELOPMENT PHRAO DISTRICT, CHIANG MAI; การวิเคราะห์ศักยภาพเชิงพื้นที่เพื่อการพัฒนาเทศบาลตำบลเวียงพร้าว อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ Abstract: The objectives of this research were to analyze the appropriate potential of an area to support the expansion of an urban community and to analyze the potential accessibility to the area of the circulation network of Wiang Phrao Subdistrict Municipality in Chiang Mai Province. It was undertaken using the theory and technique of space syntax, geographic information system, potential surface analysis, field surveying, and document analysis. The results showed that the Wiang Phrao Subdistrict Municipality has the potential to support the expansion of an urban community for residential areas. It is an area extended from an original community along Rop Wiang Road to the surrounding areas. As for the commercial areas, they are appropriate for along the main highway 1105 (Ping Khong-Wiang Phrao) in the east-west and along highway no.1001 (Kheun Petch Road) in the South. The potential accessibility indexes to the areas of the circulation network along the aforementioned roads are 0.25084 and 0.31138, respectively. Factors making the areas appropriate are the density of transportation, the density of the circulation network, the convenience of the road network to the activities and infrastructure and the connection with urban development areas due to some important factors such as soil competence, Saluam River, and a public ditch flowing through the communities. The appropriate potential should beconsidered for urban planning in order to balance the area of Wiang Phrao Subdistrict Municipality in the future.; งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ศักยภาพที่เหมาะสมของพื้นที่รองรับการขยายตัวของชุมชนเมืองร่วมกับการวิเคราะห์ศักยภาพการเข้าถึงพื้นที่ของโครงข่ายสัญจร เทศบาลตำบลเวียงพร้าว อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ โดยชุดทฤษฏีและเทคนิค สเปซซินแทกซ์ ร่วมกับระบบภูมิสารสนเทศ การวิเคราะห์ศักยภาพเชิงพื้นที่การสำรวจพื้นที่ และการวิเคราะห์เอกสาร ผลวิจัยพบว่าเทศบาลตำบลเวียงพร้าวมีศักยภาพเชิงพื้นที่รองรับการขยายตัวของชุมชนเมืองสำหรับย่านที่อยู่อาศัย เป็นพื้นที่ต่อเนื่องจากชุมชนเดิมออกจากแนวถนนรอบเวียงไปยังพื้นที่โดยรอบ สำหรับย่านพาณิชยกรรมของชุมชนมีความเหมาะสมของพื้นที่ตามแนวถนนทางหลวงสายหลักในแนวแกนทิศตะวันออก-ตะวันตกของทางหลวงหมายเลข 1105 (ปิงโค้ง-เวียงพร้าว) และทางทิศใต้ของชุมชนเมือง ทางหลวงหมายเลข 1001 (ถนนเขื่อนเพชร) สอดคล้องกับศักยภาพการเข้าถึงพื้นที่ของโครงข่ายสัญจรตามแนวถนนดังกล่าวที่มีค่าศักยภาพการเข้าถึง ระหว่าง 0.25084 ถึง 0.31138 ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเหมาะสมของพื้นที่ดังกล่าว ได้แก่ ความหนาแน่นของโครงข่ายสัญจร ความสะดวกของโครงข่ายถนนในการเข้าถึงของกิจกรรมและบริการพื้นฐานรวมถึงความสามารถเชื่อมต่อกับพื้นที่พัฒนาเมือง เนื่องจากมีปัจจัยสำคัญของสมรรถนะดิน แม่น้ำสะลวม และลำเหมืองสาธารณะไหลผ่านชุมชนจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้ตลอดแนว ศักยภาพเชิงพื้นที่ดังกล่าวมีความเหมาะสมเพื่อรองรับการขยายตัวของชุมชนเมืองในอนาคตอันเป็นข้อพิจารณาเพื่อการวางผังเมืองเพื่อดุลยภาพเชิงพื้นที่ของเทศบาลเวียงพร้าวต่อไปในอนาคต Description: Master of Urban and Regional Planning (Master of Urban and Regional Planning (Environmental and Urban Planning)); การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต (การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต (การวางผังเมืองและสภาพแวดล้อม)) Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/1255 2020-01-01T00:00:00Z http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/935 Title: A GUIDELINES FOR DEVELOPING ECOTOURISM ROUTES IN MUEANG MAI, LAMPANG PROVINCE, THAILAND; แนวทางการพัฒนาผังเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเมืองมาย จังหวัดลำปาง Abstract: The purpose of this study is to develop a new tourism route map in Muang Mai, Lampang province, including; 1) to study the potential and limitations of the development of the urban Muang Mai sub-district community as a tourism destination; 2) to propose a layout of walking paths, bicycle, and motor vehicles paths for tourism to be in line with Muang Mai ecotourism; 3) to suggest guidelines for promoting Muang Mai ecotourism, and 4) to suggest ways to prevent environmental impacts in the area of Muang Mai sub-district, that may be caused by tourism.  Collecting secondary data of the Muang Mai sub-district area, various data sources were used in both the public and private sectors. They were compiled from documents including concepts, theories, and research, which are related to the development of ecotourism route planning and policies for the development plan. In order to obtain information about the history and background of the community, survey, barin stroming, and in-depth interviews were applied for Muang Mai sub-district communities. The results of the study revealed that there are 5 aspects influencing the potential of ecotourism in the Muang Mai sub-district. The level of good potentials ecotourism activities, while community participation is in a moderate level of potential such as tourism resources. Furthermore, the improvement of the potential side is composed of services, facilities, and management of tourist attractions. Regarding infrastructure in the form of tourism routes and the width of Muang Mai traffic routes, it has the potential to be accessible. While surface material, and functionality of traffic routes, whether it is pedestrian, bicycling, or motorized travel routes, lack proper planning and implementation systems to respond to eco-tourism. In addition to some tourist attractions of Muang Mai still lack a traffic system to access. Therefore, promoting ecotourism in many cities should be a body of knowledge in the ecology and combined with local wisdom including how to maintain the environment to be the sustainable quality of service of tourists in terms of physical facilities. Promoting tourism activities need to be based on various knowledge and the result of this research could be leading to tourism activities in tourism pilot such as ecotourism that can bring attention to tourists as well.; การวิจัยเรื่องแนวทางการพัฒนาผังเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเมืองมาย จังหวัดลำปางครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาศักยภาพและข้อจำกัดในพื้นที่ที่สนับสนุนแก่การพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศของชุมชนตำบลเมืองมาย 2) เสนอรูปแบบผังเส้นทางเดินเท้า ทางจักรยาน ทางยานยนต์ของการท่องเที่ยว เพื่อให้สอดคล้องกับการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเมืองมาย 3) เสนอแนะแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเมืองมาย และ 4) เสนอแนะแนวทางป้องกันผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมภายในพื้นที่ตำบลเมืองมายอาจเกิดจากการท่องเที่ยว โดยการรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิของพื้นที่ตำบลเมืองมาย ศึกษาจากแหล่งข้อมูลต่าง ๆ ทั้งทางส่วนของภาครัฐและภาคเอกชน เป็นการรวบรวมจากเอกสาร ศึกษาทบทวนแนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับแนวทางการพัฒนาผังเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ และนโยบายแผนการพัฒนา เพื่อให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติและความเป็นมาของชุมชน รวมถึงสำรวจระดมความคิดเห็น และสัมภาษณ์แบบเจาะลึกกับผู้ที่เกี่ยวข้องของชุมชนตำบลเมืองมาย ผลการศึกษา พบว่าศักยภาพพื้นที่ที่มีผลต่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในตำบลเมืองมายมีปัจจัยที่มีผลต่อการท่องเที่ยวแบ่งออกได้เป็น 5 ด้าน และแต่ละด้านมีศักยภาพดังนี้ มีศักยภาพที่อยู่ใน (ระดับดี) ได้แก่ ด้านกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ และด้านการมีส่วนร่วมของชุมชน ศักยภาพอยู่ใน (ระดับปานกลาง) ได้แก่ ด้านทรัพยากรการท่องเที่ยว และด้านที่มีศักยภาพที่อยู่ใน (ระดับควรปรับปรุง) ได้แก่ ด้านการบริการสิ่งอำนวยความสะดวกและการจัดการของแหล่งท่องเที่ยว ด้านโครงสร้างพื้นฐาน ในส่วนของรูปแบบเส้นทางการท่องเที่ยว พบว่าเส้นทางการสัญจรของตำบลเมืองมายมีศักยภาพในการเข้าถึงได้ด้วยขนาดเส้นทาง วัสดุพื้นผิว และการใช้งาน ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางการท่องเที่ยวทางเดินเท้า ทางจักรยาน หรือยานยนต์ ยังขาดการวางแผนและระบบในการใช้งานเพื่อให้ตอบสนองต่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ทำให้บางพื้นที่ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวของตำบลเมืองมายยังขาดระบบการสัญจรในการเข้าถึง ดังนั้นการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเมืองมาย จึงควรมีการเสริมสร้างองค์ความรู้ในทางนิเวศ ผสมผสานกับภูมิปัญญาท้องถิ่น รวมทั้งวิธีการดูแลรักษาสิ่งแวดล้อมให้มีความยั่งยืน คุณภาพในการให้บริการแก่นักท่องเที่ยวทางด้านกายภาพสิ่งอำนวยความสะดวก บริการเส้นทางการเข้าถึงไม่ว่าจะเป็นในส่วนของทางเท้า ทางจักรยาน และทางยานยนต์ และการส่งเสริมกิจกรรมการท่องเที่ยวบนฐานความรู้ที่หลากหลาย ทั้งนี้จากข้อวิจัยและข้อค้นพบสามารถนำไปสู่การจัดกิจกรรมท่องเที่ยวในการนำร่องด้านการท่องเที่ยว เช่น การท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่สามารถนำความสนใจแก่นักท่องเที่ยวได้เป็นอย่างดี Description: Master of Urban and Regional Planning (Master of Urban and Regional Planning (Environmental and Urban Planning)); การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต (การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต (การวางผังเมืองและสภาพแวดล้อม)) Sat, 01 Jan 2022 00:00:00 GMT http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/935 2022-01-01T00:00:00Z http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/899 Title: INCREASING URBAN GREEN SPACE TYPES IN RELIGIOUS TEMPLE: THE CASE STUDY OF CHIANG MAI MUNICIPALITY; การเพิ่มพื้นที่สีเขียวของเมืองในศาสนสถานประเภทวัดกรณีศึกษาเทศบาลนครเชียงใหม่ Abstract: This research aims to 1) analyze the situation of temples in Chiang Mai Municipality 2) analyze the potential, problems and limitations of green area development in the temple area, and 3) suggest guidelines for improving the efficiency of green area development in the temple area. This research is a qualitative and quantitative research. The sample group includes Monks in the temple and people using the temple area The interviews were divided into 2 groups: the first group was monks and the second group was 581 people who came to use the temple area. The study area was designated as a temple in the Chiang Mai municipality area. Temple in Chiang Mai Municipality There are a total of 90 sites. Chiang Mai Municipality has an area of responsibility about 40.216 square kilometers. or 40,216,000 square meters, covering an area of 14 sub-districts in Mueang Chiang Mai District Research tools include Geographic Information System program, computerized spatial data workflow, survey, observation and interview. The questionnaire analyzed the qualitative data by describing together with percentage statistics. The results of the research found that the development or improvement of the temple's green area according to the needs of the development in the form of a garden for the beauty of the landscape adding a big tree and landscaping around the pavilion to be shady can be developed in the utilitarian area or the sanctuary Need a budget and people to maintain green spaces such as managing waste leaves tree branch decoration from the departments of Chiang Mai Municipality which currently has a monk The novice is the caretaker. The development of green areas in the temple area requires consideration of environmental factors towards development in the context of the vacant space within the temple of Phuttawat District, Sangkhawat District, and the useful area of the temple. as a green area for recreation and landscape beauty sustainable green spaces of the city Respond to the context of houses (communities), schools and temples for local people and visitors. It is beneficial to walk to access the temple from the surrounding area and is an important green area of the community and people who come to do activities in the temple to improve quality of life. environmental quality as well as promoting being a recreational area for activities between temples, people and communities; promoting green area networks and quality urban landscapes. The urban population is in good health both physically and mentally. Sustainable urban environment; การวิจัยครั้งมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)วิเคราะห์สถานการณ์พื้นที่ของวัดในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ 2) วิเคราะห์ศักยภาพ ปัญหา และข้อจำกัดของการพัฒนาพื้นที่สีเขียวในพื้นที่วัด และ3) เสนอแนะแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการพัฒนาพื้นที่สีเขียวในพื้นที่วัด  ซึ่งการวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ การสัมภาษณ์พระในวัดและประชาชนที่ใช้พื้นที่วัด ประชาชนที่เข้ามาใช้พื้นที่วัด จำนวน 581 คน โดยได้กำหนดพื้นที่ศึกษาเป็นวัดในเขตพื้นที่เทศบาลนครเชียงใหม่ วัดในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ มีจำนวนทั้งสิ้น 90 แห่ง เทศบาลนครเชียงใหม่มีพื้นที่รับผิดชอบประมาณ 40.216 ตารางกิโลเมตร. หรือ 40,216,000 ตารางเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 14 ตำบลในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ เครื่องมือที่ในการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (Geographic Information System) กระบวนการทำงานเกี่ยวกับข้อมูลในเชิงพื้นที่ด้วยระบบคอมพิวเตอร์ แบบสำรวจ แบบสังเกตการณ์และการสัมภาษณ์ โดยแบบสอบถามวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการพรรณนาร่วมกับสถิติแบบร้อยละ ผลการวิจัย พบว่า การพัฒนาหรือปรับปรุงพื้นที่สีเขียวของวัดตามความต้องการในการพัฒนาในรูปแบบสวนหย่อมเพื่อความงามทางภูมิทัศน์ การเพิ่มต้นไม้ใหญ่ และจัดสวนบริเวณศาลาให้มีความร่มรื่น สามารถพัฒนาในเขตพื้นที่ใช้ประโยชน์หรือธรณีสงฆ์ได้ ต้องการงบประมาณและคนดูแลรักษาพื้นที่สีเขียว เช่นการจัดการขยะเศษใบไม้ การตกแต่งกิ่งไม้ จากหน่วยงานของเทศบาลนครเชียงใหม่ ซึ่งปัจจุบันมีพระ เณรเป็นผู้แลรักษา การพัฒนาพื้นที่สีเขียวในพื้นที่วัดจำเป็นต้องพิจารณาปัจจัยสภาพแวดล้อมต่อการพัฒนาภายใต้บริบทพื้นที่ว่างภายในวัดของเขตพุทธาวาส เขตสังฆาวาส และพื้นที่ใช้ประโยชน์ของวัด ให้เป็นพื้นที่สีเขียวเพื่อนันทนาการและความงามภูมิทัศน์ พื้นที่สีเขียวยั่งยืนของเมือง ตอบสนองต่อบริบทพื้นที่บ้าน (ชุมชน) โรงเรียน และวัด สำหรับคนในพื้นที่และผู้มาเยี่ยมเยือน เอื้อประโยชน์ต่อการเดินเท้าเพื่อเข้าถึงวัดจากพื้นที่โดยรอบและเป็นพื้นที่สีเขียวที่สำคัญของชุมชนและบุคคลที่เข้ามาทำกิจกรรมในวัดต่อคุณภาพชีวิต คุณภาพสิ่งแวดล้อม ตลอดจนส่งเสริมการเป็นพื้นที่เพื่อนันทนาการกิจกรรมระหว่างวัด ประชาชน และชุมชน ส่งเสริมให้โครงข่ายพื้นที่สีเขียวและภูมิทัศน์เมืองมีคุณภาพ ประชากรในเมืองมีสุขภาพที่ดีทั้งร่างกายและจิตใจ สภาพแวดล้อมของเมืองน่าอยู่ยั่งยืนต่อไป Description: Master of Urban and Regional Planning (Master of Urban and Regional Planning (Environmental and Urban Planning)); การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต (การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต (การวางผังเมืองและสภาพแวดล้อม)) Sat, 01 Jan 2022 00:00:00 GMT http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/899 2022-01-01T00:00:00Z http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/898 Title: GUIDELINES FOR THE MANAGEMENT ECOLOGICAL COST OF FOODMILES : A CASE STUDY OF CHIANG MAI FOOD SUPPLY.; แนวทางการจัดการต้นทุนทางนิเวศสิ่งแวดล้อมของระยะทางอาหาร กรณีศึกษาแหล่งอาหารของเมืองเชียงใหม่ Abstract: The distance of the food from the source of production to the final consumer indicates the ecological cost. The closer distance will cause less ecological cost than the longer one. This article is the case study of Chiang Mai food mile for the purpose of analysing the food miles from 1.) analyse food miles from the source of production to Mueang Mai market, Chiang Mai province. 2.) to analyse the ecological cost of food miles. 3.) analyze the pattern of food miles and production potential of each area,and 4.) suggest ;on to manage the cost caused by food miles to the ecology that occur to lead the way to reduce the ecological cost caused by food miles in Chiang Mai city. The source of production to the consumer in Chiang Mai by collecting the data of the source of agricultural products, the number of products, and the transportation distant from the questionnaire to calculate the food miles, using the weighted average source distance (WASD) to calculate the Greenhouse Gas (GHG) emission. The result shows that Chiang Mai people’s food miles have the weighted average source distance of 71.3 kilometres, 2.96 tCO2e as the Greenhouse Gas emission rate. For the cost of transportation, the calculating of the transportation cost average is 223.95 Baht/ton. The food consumption on closer distance to the source, or the noncommercial cultivation not only reduces the effect of the food miles, but also builds the stability and balance of the food on the scale of a city, community, and household for the sufficiency, accessibility, benefit, and balance of the food. The data shows the situation and important source of Chiang Mai people that requires a standard and management direction to secure and develop the potential of the source location which sustainably creates stability of food and safeguard the ecosystem of Chiang Mai city.; ระยะทางของอาหารจากผู้ผลิตถึงผู้บริโภคบ่งชี้ถึงต้นทุนทางนิเวศ โดยระยะทางอาหารที่ใกล้จะมีต้นทุนทางนิเวศที่ต่ำกว่าระยะทางอาหารที่ส่งมาจากระยะทางที่ไกลกว่า ในการศึกษานี้เป็นกรณีศึกษาระยะทางอาหารของของเมืองเชียงใหม่ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1.)วิเคราะห์ระยะทางอาหารจากแหล่งผลิตถึงตลาดกลางเมืองเชียงใหม่ 2.)เพื่อประเมินต้นทุนทางนิเวศสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากระยะทางอาหาร 3.)วิเคราะห์รูปแบบของระยะทางอาหารและศักยภาพในการผลิตของแต่ละพื้นที่และ4.)เสนอแนะแนวทางการจัดการต้นทุนที่เกิดจากระยะทางอาหารต่อนิเวศสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นเพื่อนำไปสู่แนวทางการลดต้นทุนนิเวศที่เกิดจากระยะทางอาหารของเมืองเชียงใหม่ โดยใช้เครื่องมือในการเก็บข้อมูลแหล่งที่มาของผลผลิตทางการเกษตร ปริมาณผลผลิตและระยะทางการขนส่งจากแบบสอบถาม ข้อมูลที่ได้นำมาซ้อนทับลงในระบบGIS แสดงผลออกมาในรูปแบบของแผนที่แหล่งที่มาของการขนส่ง นำไปคำนวณหาค่าระยะทางอาหารเฉลี่ยถ่วงน้ำหนัก(WASD) และนำไปคำนวณหาค่าการปล่อยก๊าซเรือนกระจก(GHG) ผลการศึกษาพบว่าอาหารของคนเชียงใหม่มีระยะทางอาหารเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักเท่ากับ 71.3 กิโลเมตร คิดเป็นอัตราการปล่อยก๊าซเรือนกระจก 2.96 tCO2e ในด้านต้นทุนการขนส่งสามารถหาค่าเฉลี่ยต้นทุนการขนส่งอาหารได้เท่ากับ 223.95 บาท/ตัน การบริโภคอาหารในระยะทางที่ใกล้จากแหล่งผลิตนอกจากจะช่วยลดผลกระทบที่เกิดจากระยะทางอาหาร อีกทั้งยังสามารถช่วยสร้างความมั่นคงทางอาหารในระดับเมือง ชุมชนและครัวเรือน ข้อมูลดังกล่าวชี้ให้เห็นถึงสถานการณ์และแหล่งผลิตอาหารที่สำคัญของคนเมืองเชียงใหม่ที่ต้องการมาตรการและแนวทางในการบริหารจัดการเพื่อรักษาและพัฒนาศักยภาพของพื้นที่ที่เป็นแหล่งอาหารที่สร้างความมั่นคงทางอาหารและรักษาระบบนิเวศสิ่งแวดล้อมของเมืองเชียงใหม่อย่างยั่งยืน Description: Master of Urban and Regional Planning (Master of Urban and Regional Planning (Environmental and Urban Planning)); การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต (การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต (การวางผังเมืองและสภาพแวดล้อม)) Sat, 01 Jan 2022 00:00:00 GMT http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/898 2022-01-01T00:00:00Z