http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/2 Agricultural Production / ผลิตกรรมการเกษตร 2025-10-26T04:36:35Z http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/2355 Title: MANAGEMENT AND PROMOTION OF KNOWLEDGE ON THE CULTIVATION OF ALTERNATIVE MEDICINAL CANNABIS PLANTS AND PRODUCTS OF COMMUNITY ENTERPRISE GROUPS KANCHANABURI PROVINCE; การบริหารจัดการส่งเสริมความรู้ด้านการปลูกพืชและผลิตภัณฑ์กัญชาทางการแพทย์ทางเลือกของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน จังหวัดกาญจนบุรี Abstract: This research aims to: 1) study the level of knowledge related to cannabis cultivation and cannabis products, the objectives of community enterprises, the management of community enterprises, the process of promoting knowledge about cannabis, and the support from the government sector, 2) investigate the factors affecting the knowledge of cannabis cultivation and cannabis products among community enterprise groups in Kanchanaburi Province, and 3) propose a management approach for promoting knowledge about cannabis cultivation and cannabis products among community enterprise groups in Kanchanaburi Province. This research employed a mixed-method approach. In the quantitative research, the sample consists of 340 members of community enterprise networks in Kanchanaburi Province. The sample size was determined using the criterion of 20 times the number of observed variables. Data were collected using questionnaires and analyzed using descriptive statistics, including mean and standard deviation, and structural equation modeling analysis. For the qualitative research, data were collected through in-depth interviews with key informants from various sectors: 1) The public sector, including the Director-General of the Department of Thai Traditional and Alternative Medicine, the Secretary-General of the Food and Drug Administration, the Kanchanaburi Provincial Agricultural Promotion Office, and five university professors/researchers. 2) The private sector, including three community enterprises that produce medicinal products using cannabis. 3) Civil society, including three advocates for the use of cannabis in alternative medicine and health care. Additionally, focus group discussions were conducted with 20 cannabis-growing community enterprises in Kanchanaburi Province. All participants were experts with knowledge, understanding, and direct experience in cannabis cultivation and production. The findings were analyzed using content analysis. The research findings revealed that: 1) The knowledge level regarding cannabis cultivation and cannabis products was moderate, while the objectives of community enterprises, their organizational management, the process of promoting cannabis knowledge, and government support were at a high level. 2) Government support had the most significant overall influence on the knowledge of cannabis cultivation and cannabis products, followed by the objectives of community enterprises, their organizational management, and the process of promoting cannabis knowledge, respectively. 3) The approach to promoting knowledge of cannabis cultivation and products for community enterprises in Kanchanaburi Province involves several dimensions. Community enterprises should organize practical workshops by inviting experts as speakers and establish learning centers as sources of information and training. Additionally, comprehensive educational curricula covering legal aspects, production techniques, and marketing should be developed. Relevant agencies should provide consultation and advice to community enterprises, including helping to develop business plans and marketing strategies. Community enterprises should seek knowledge from various sources and build networks with related organizations. The government should support research and development to increase new knowledge. Establishing community enterprise networks will facilitate knowledge and experience exchange, as well as collaborative industry development. Creating business plans will help community enterprises understand the opportunities and risks involved. Lastly, the government should support policies that benefit community enterprises in the cannabis industry.; การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาระดับความรู้ด้านการปลูกกัญชาและผลิตภัณฑ์กัญชา เป้าหมายของวิสาหกิจชุมชน การจัดการองค์ของวิสาหกิจชุมชน กระบวนการส่งเสริมความรู้เรื่องกัญชา และการสนับสนุนจากภาครัฐ 2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความรู้ด้านการปลูกกัญชาและผลิตภัณฑ์กัญชาของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน จังหวัดกาญจนบุรี และ 3) นำเสนอแนวการบริหารจัดการการส่งเสริมความรู้ด้านการปลูกกัญชาและผลิตภัณฑ์กัญชาของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน จังหวัดกาญจนบุรี การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน ในการวิจัยเชิงปริมาณ มีกลุ่มตัวอย่างคือ สมาชิกวิสาหกิจชุมชนเครือข่ายในจังหวัดกาญจนบุรี รวม 340 คน ขนาดของกลุ่มตัวอย่างกำหนดโดยใช้เกณฑ์ 20 เท่าของตัวแปรสังเกต เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์แบบจำลองสมการโครงสร้าง สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จากหน่วยงานต่าง ๆ ได้แก่ 1) ภาครัฐ ประกอบด้วย อธิบดีกรมการแพทย์แผนไทยและแผนทางเลือก เลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา สำนักงานส่งเสริมการเกษตรที่ 2 จังหวัดกาญจนบุรี อาจารย์มหาวิทยาลัย/นักวิชาการ จำนวน 5 คน 2) ภาคเอกชน ประกอบด้วย วิสาหกิจชุมชนที่ผลิตยารักษาโรคโดยใช้กัญชาเป็นส่วนประกอบ จำนวน 3 คน 3) ภาคประชาสังคม ประกอบด้วย ผู้ที่รณรงค์การนำกัญชามาใช้เป็นทางการแพทย์ทางเลือก และดูแลสุขภาพจำนวน 3 คน และ ใช้การสนทนากลุ่มกับวิสาหกิจชุมชนผู้ปลูกกัญชา ในพื้นที่จังหวัดกาญจนบุรี จำนวน 20 ราย ซึ่งทั้งหมดเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เป็นบุคคลมี ความรู้ ความเข้าใจ และมีประสบการณ์โดยตรงเกี่ยวกับการปลูกและผลิตกัญชา วิเคราะห์ผลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ความรู้ด้านการปลูกกัญชาและผลิตภัณฑ์กัญชา อยู่ในระดับปานกลาง เป้าหมายของวิสาหกิจชุมชน การจัดการองค์กรของวิสาหกิจชุมชน กระบวนการส่งเสริมความรู้เรื่องกัญชา และการสนับสนุนจากภาครัฐ อยู่ในระดับมาก 2) การสนับสนุนจากภาครัฐ มีอิทธิพลโดยรวมต่อความรู้ด้านการปลูกกัญชาและผลิตภัณฑ์กัญชา มากที่สุด รองลงมาคือ เป้าหมายของวิสาหกิจชุมชน การจัดการองค์กรของวิสาหกิจชุมชน และกระบวนการส่งเสริมความรู้เรื่องกัญชา ตามลำดับ และ 3) แนวทางการส่งเสริมความรู้ด้านการปลูกกัญชาและผลิตภัณฑ์กัญชาสำหรับกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดกาญจนบุรีประกอบด้วยหลายมิติ วิสาหกิจชุมชนควรจัดการอบรมเชิงปฏิบัติการโดยเชิญผู้เชี่ยวชาญมาเป็นวิทยากร และจัดตั้งศูนย์เรียนรู้เพื่อเป็นแหล่งข้อมูลและฝึกอบรม นอกจากนี้ ควรพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอนที่ครอบคลุมทั้งด้านกฎหมาย เทคนิคการผลิต และการตลาด หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรให้คำปรึกษาและคำแนะนำแก่วิสาหกิจชุมชน รวมถึงช่วยพัฒนาแผนธุรกิจและกลยุทธ์การตลาด วิสาหกิจชุมชนควรแสวงหาความรู้จากแหล่งข้อมูลต่างๆ และสร้างเครือข่ายกับองค์กรที่เกี่ยวข้อง ภาครัฐควรสนับสนุนการวิจัยและพัฒนาเพื่อเพิ่มองค์ความรู้ใหม่ การจัดตั้งกลุ่มเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนจะช่วยให้เกิดการแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ รวมถึงการร่วมมือกันพัฒนาอุตสาหกรรม การสร้างแผนธุรกิจจะช่วยให้วิสาหกิจชุมชนเข้าใจโอกาสและความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง สุดท้าย ภาครัฐควรสนับสนุนนโยบายที่เป็นประโยชน์ต่อกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในอุตสาหกรรมกัญชา 0028-01-01T00:00:00Z http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/2356 Title: MANAGING TOURISM AND HEALTH SERVICES TO BUILD TOURIST LOYALTY IN CHIANG MAI PROVINCE; การจัดการรูปแบบการท่องเที่ยวและบริการเชิงสุขภาพเพื่อสร้างความภักดีของนักท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ Abstract: This research aims to 1) study the levels of perceived value, service quality, destination image, tourist satisfaction, and tourist loyalty, 2) analyze the factors influencing tourist loyalty in Chiang Mai Province, and 3) propose a model for tourism and wellness service management to enhance tourist loyalty in Chiang Mai Province. The research employs a mixed-methods approach. The quantitative research involves a sample of 400 tourists, both Thai and international, who have used wellness tourism services in Chiang Mai. The sample size is determined using Cochran's sample size formula. Data is collected through questionnaires and analyzed using descriptive statistics, including mean and standard deviation, and structural equation modeling. For the qualitative research, data is collected through in-depth interviews with key informants, including the Governor of Chiang Mai Province or their representative, the Director of Chiang Mai Tourism, the Director of a hospital offering wellness activities, hotel operators, the President of the Chiang Mai Tourism Association, and the President of the Chiang Mai Provincial Administration Organization, totaling 6 individuals. Additionally, focus group discussions are conducted with 20 participants, including professional nurses, specialists in health rehabilitation, and tourism operators. The findings are analyzed using content analysis. The research findings revealed that: 1) The perceived value, service quality, destination image, tourist satisfaction, and tourist loyalty were all at a high level. 2) The perceived value in five aspects, including price value, emotional value, quality value, value for money, and time value, influenced tourist loyalty in Chiang Mai. The service quality in five aspects, including reliability, trustworthiness, tangible quality, staff attentiveness, and staff responsiveness, influenced tourist loyalty in Chiang Mai. The destination image in three aspects, including tourist attractions, accessibility, and safety, influenced tourist loyalty in Chiang Mai. Tourist satisfaction in four aspects, including tourism activities, enjoyment, attractions, and facilities, influenced tourist loyalty in Chiang Mai. Overall, tourist satisfaction had the most significant influence on tourist loyalty in Chiang Mai, followed by perceived value, service quality, and destination image. 3) The model for tourism and wellness service management to enhance tourist loyalty consisted of five key components: 3.1) Marketing and public relations, which include branding, sales promotion, communication and public relations, use of social media, and market research. 3.2) Building the destination image by focusing on target group analysis, tourism development, effective communication, and creating impressive experiences. 3.3) Service quality development, which includes staff training, listening to feedback, effective management, and creating a service-oriented organizational culture. 3.4) Increasing perceived value in tourism by improving service quality, setting appropriate prices, creating memorable experiences, effective communication, and enhancing safety. 3.5) Increasing tourist satisfaction by improving service quality, developing facilities, providing clear information, enhancing safety, and creating memorable experiences.; การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาระดับของการรับรู้คุณค่า คุณภาพการบริการ ภาพลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยว ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว และความภักดีของนักท่องเที่ยว 2) วิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ และ 3) นำเสนอรูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวและบริการเชิงสุขภาพเพื่อสร้างความภักดีของนักท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน ในการวิจัยเชิงปริมาณ มีกลุ่มตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติที่เดินทางมาใช้บริการการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 400 ราย ขนาดของกลุ่มตัวอย่างกำหนดโดยใช้สูตรการคำนวณขนาดตัวอย่างของ Cochran เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์แบบจำลองสมการโครงสร้าง สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่หรือผู้แทน ผู้อำนวยการการท่องเที่ยวเชียงใหม่ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่จัดกิจกรรมการดูแลสุขภาพในโรงพยาบาล ผู้ประกอบการโรงแรม ประธานสมาคมท่องเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ รวม 6 คน และกลุ่มผู้เข้าร่วมการสนทนากลุ่ม พยาบาลวิชาชีพ ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางด้านการฟื้นฟูสุขภาพ ผู้ประกอบการท่องเที่ยว รวม 20 คน วิเคราะห์ผลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การรับรู้คุณค่า คุณภาพการบริการ ภาพลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยว ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว และความภักดีของนักท่องเที่ยว ตัวแปรทั้งหมดอยู่ในระดับมาก 2) การรับรู้คุณค่าทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ คุณค่าทางด้านราคา คุณค่าด้านอารมณ์ คุณค่าด้านคุณภาพ คุณค่าด้านความคุ้มค่า และคุณค่าด้านเวลา มีอิทธิพลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ คุณภาพการบริการ ทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ ความน่าเชื่อถือ ความไว้วางใจ คุณภาพของสิ่งที่จับต้องได้ การเอาใจใส่จากพนักงาน และการตอบสนองของพนักงานมีอิทธิพลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ ภาพลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยวทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ สิ่งดึงดูดใจในการท่องเที่ยว ความสามารถในการเข้าถึง และความปลอดภัย มีอิทธิพลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ กิจกรรมการท่องเที่ยว ความเพลิดเพลิน ด้านสถานที่ท่องเที่ยว และสิ่งอำนวยความสะดวก มีอิทธิพลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ และในภาพรวมพบว่า ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวมีอิทธิพลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่มากที่สุด รองลงมาคือ การรับรู้คุณค่า คุณภาพการบริการ และภาพลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยว และ 3) รูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวและบริการเชิงสุขภาพเพื่อสร้างความภักดีของนักท่องเที่ยวประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ 5 ประการ คือ 3.1) คือการตลาดและการประชาสัมพันธ์ ซึ่งรวมถึงการสร้างแบรนด์ การส่งเสริมการขาย การสื่อสารและประชาสัมพันธ์ การใช้สื่อสังคมออนไลน์ และการวิจัยตลาด 3.2) การสร้างภาพลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยว โดยเน้นการวิเคราะห์กลุ่มเป้าหมาย การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ และการสร้างประสบการณ์ที่น่าประทับใจ 3.3) การพัฒนาคุณภาพการบริการ ประกอบด้วยการฝึกอบรมบุคลากร การรับฟังความคิดเห็น การบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ และการสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่เน้นการบริการ 3.4) การเพิ่มการรับรู้คุณค่าในการท่องเที่ยว โดยการปรับปรุงคุณภาพบริการ การกำหนดราคาที่เหมาะสม การสร้างประสบการณ์ที่น่าจดจำ การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ และการเสริมสร้างความปลอดภัย และ 3.5) การเพิ่มความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว ด้วยการปรับปรุงคุณภาพการบริการ พัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวก ให้ข้อมูลที่ชัดเจน เสริมสร้างความปลอดภัย และสร้างประสบการณ์ที่น่าจดจำ 0028-01-01T00:00:00Z http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/2353 Title: FACTORS CORRELATING THE SELECTION OF STUDY FIELD IN AGRICULTURE OF MAEJO UNIVERSITY'S STUDENTS, CHIANG MAI PROVINCE; ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเลือกศึกษาในคณะด้านการเกษตรของนักศึกษา มหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่ Abstract: Agricultural students of Maejo University have constantly decreased due to the resignations, changing program study/faculty, and retirements during the mid-semester, this has affected the number of agricultural graduates. Therefore, this study was aimed to study personal, academic, socio-economic, expectation, and supporting factors, including the selection of study field in agriculture and factors correlating the selection of study field in agriculture. Besides, the problems, obstacles and suggestions for the selection of study field in agriculture from agricultural students, as well as the opinions on teaching and learning management of administrators in the agricultural faculty of Maejo University, Chiang Mai Province were also considered as the objective of the study. Data were collected by interviews schedule with focus group discussion technique from 343 1st year (code 67) and 2nd year (code 66) students as followed: 207 students from the Faculty of Agricultural Production, 82 students from the Faculty of Animal Science and Technology and 52 students from the Faculty of Fishery Technology and Aquatic Resources by multi-stage sampling method. In addition, a set of questions along with in-depth interview techniques were employed for data collection with the administrators from 3 agricultural faculties by sampling 1 person per faculty using purposive sampling method. Data were analyzed by descriptive statistics, Pearson Product Moment and Spearman's rank correlation coefficient analysis, and rationale content analysis   The results revealed that the majority of students were female (51.60%) with an average age of 23.33 years, and had domiciled in the northern region (48.10%). The student's fathers (39.06%) and mothers (35.86%) mostly worked in agriculture sector by their own land (79.59%) and they had an average household income of 312,152.47 baht per year. The sample students were belonging to the Faculty of Agricultural Production (37.19%) and had expected to study in agricultural extension and communication program the most (43.00%), followed by the Faculty of Animal Science and Technology (24.48%), most of them were expected to study in the field of dairy and beef cattle (33.33%), and the Faculty of Fisheries Technology and Aquatic Resources (15.16%), and majority of them were expected to study in the field of fisheries (75.00%), by the way,  most of the student had reached secondary school certification (67.32%). However, students had overall expectations regarding the selection of study field in agriculture at a high level (mean 4.31) by supporting from the family at a high level (mean 3.81) and they had moderate level of motivation from friends (mean 2.67). Meanwhile, as a whole, the students had the selection of study field in agriculture at a high level (mean 4.05). Furthermore, the results of the correlation coefficient analysis found 6 factors correlating the student’s selection of study field in agriculture as a whole namely: domiciled, expectation regarding the educational institution, expectation regarding the agricultural curriculum, expectation regarding the future career, family support, and motivation from friends. However, administrators from all 3 agricultural faculties placed importance on developing modern curricula and subjects to enhance students' skills for applying in the future careers. Nevertheless, the students explained that the most serious problem in selection of study field in agriculture was a problem of insufficient and outdated material, equipment, and technology for teaching and learning, including the infrastructure, as well as the online registration system which is still unstable. However, the students recommend that all 3 agricultural faculties and Maejo University should allocate the budget to improve and develop these learning supports to be of greater quality.; นักศึกษาจากคณะด้านการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้ มีจำนวนลดลงอย่างต่อเนื่องจากการลาออก ย้ายสาขาวิชา/คณะ และการพ้นสภาพนักศึกษาระหว่างภาคการศึกษา ส่งผลกระทบต่อจำนวนบัณฑิตด้านการเกษตรที่ลดลง ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยด้านวิชาการ ปัจจัยด้านเศรษฐสังคม ปัจจัยความคาดหวัง ปัจจัยสนับสนุน รวมไปถึงระดับการเลือกศึกษาในคณะด้านการเกษตร และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเลือกศึกษาในคณะวิชาด้านการเกษตร นอกจากนี้ปัญหาอุปสรรคและข้อเสนอสำหรับการเลือกศึกษาในคณะด้านการเกษตรของนักศึกษา รวมทั้งความคิดเห็นด้าน การจัดการเรียนการสอนของผู้บริหารในคณะด้านการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับการพิจารณาเป็นวัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้ด้วย เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์ร่วมกับเทคนิคการอภิปายกลุ่มกับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 (รหัส 67) และชั้นที่ 2 (รหัส 66) รวม 343 คนจากคณะผลิตกรรมการเกษตร 207 คน คณะสัตวศาสตร์และเทคโนโลยี 82 คน และคณะเทคโนโลยีการประมงและทรัพยากรทางน้ำ 52 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน นอกจากนี้ชุดคำถามร่วมกับเทคนิคการสัมภาษณ์เชิงลึกได้นำมาใช้เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้บริหารในระดับคณะวิชาด้านการเกษตร 3 คณะๆ ละ 1 ท่านด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน สเปียร์แมน และการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงเหตุผล ผลการศึกษาพบว่านักศึกษาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 51.60) มีอายุเฉลี่ย 23.33 ปี มีภูมิลำเนาอยู่ภาคเหนือ (ร้อยละ 48.10) บิดา (ร้อยละ 39.06) และมารดา (ร้อยละ 35.86) ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม โดยใช้ที่ดินของตนเอง (ร้อยละ79.59) และมีรายได้ครัวเรือนเฉลี่ย 312,152.47 บาทต่อปี โดยนักศึกษากลุ่มตัวอย่างกำลังศึกษาอยู่คณะผลิตกรรมการเกษตร (ร้อยละ37.19) และคาดว่าจะเลือกเรียนในสาขาวิชาส่งเสริมและการสื่อสารเกษตรมากที่สุด (ร้อยละ 43.00) รองลงมาเป็นคณะสัตวศาสตร์และเทคโนโลยี (ร้อยละ24.48) โดยนักศึกษาคาดว่าจะเลือกเรียนในสาขาวิชาโคนมโคเนื้อมากที่สุด (ร้อยละ 33.33) และคณะเทคโนโลยีการประมงและทรัพยากรทางน้ำ (ร้อยละ15.16) นักศึกษาคาดว่าจะเลือกเรียนในสาขาการประมงมากที่สุด (ร้อยละ75.00) ทั้งนี้นักศึกษาส่วนใหญ่มีวุฒิการศึกษาสูงสุดชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ร้อยละ 67.32) อย่างไรก็ตามนักศึกษามีความคาดหวังในการเลือกศึกษาคณะด้านการเกษตรในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.31) โดยได้รับการสนับสนุนจากครอบครัวในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 3.81) และได้รับแรงจูงใจจากเพื่อนอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 2.67) ในขณะที่นักศึกษามีการเลือกศึกษาในคณะด้านการเกษตรในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.05) นอกจากนี้ผลการวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พบ 6 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเลือกศึกษาในคณะวิชาด้านการเกษตรของนักศึกษาในภาพรวมได้แก่ ภูมิลำเนา ความคาดหวังด้านสถาบันการศึกษา ความคาดหวังด้านหลักสูตรทางการเกษตร ความคาดหวังด้านการประกอบอาชีพในอนาคต การสนับสนุนจากครอบครัว และแรงจูงใจจากเพื่อน อย่างไรก็ตามผู้บริหารจากคณะวิชาด้านการเกษตรทั้ง 3 คณะให้ความสำคัญไปที่การพัฒนาหลักสูตรและรายวิชาที่ทันสมัยเพื่อเพิ่มทักษะให้แก่ผู้เรียนในการนำไปใช้ประกอบอาชีพในอนาคต แต่ถึงอย่างไรนักศึกษาได้อธิบายเพิ่มเติมว่าว่าปัญหาที่รุนแรงที่สุดในการเลือกศึกษาคณะวิชาด้านการเกษตรคือ ปัญหาด้านโครงสร้างพื้นฐาน วัสดุอุปกรณ์ และเทคโนโลยีในการจัดการเรียนรการสอนที่ไม่เพียงพอและไม่ทันสมัย รวมทั้งระบบการลงทะเบียนออนไลน์ที่ยังมีความไม่เสถียร อย่างไรก็ตามนักศึกษาแนะนำให้คณะวิชาด้านการเกษตรทั้ง 3 คณะและมหาวิทยาลัยแม่โจ้ควรจัดสรรงบประมาณเพื่อปรับปรุงและพัฒนาสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้เหล่านี้ให้มีคุณภาพมากยิ่งขึ้น 0028-01-01T00:00:00Z http://ir.mju.ac.th/dspace/handle/123456789/2354 Title: FACTORS AFFECTING FARMERS EXTENSION NEEDS FOR INTEGRATED FARMING TO REPLACE ANIMAL FEED MAIZE IN MAECHAEM  DISTRICT, CHIANGMAI PROVINCE; ปัจจัยที่ส่งผลต่อความต้องการส่งเสริมทำเกษตรผสมผสานทดแทน การปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ของเกษตรกรอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ Abstract: The objectives of this research were to study: (1) the personal, economic, and social characteristics of maize farmers; (2) farmers’ knowledge and attitudes towards the promotion of integrated farming; (3) the demand for promoting integrated farming as a substitute for maize cultivation; (4) the factors influencing the demand for promoting integrated farming instead of maize cultivation; and (5) the problems, obstacles, and suggestions related to maize farming. The population used in this research consisted of maize farmers in Mae Chaem District, Chiang Mai Province, who were registered with the Mae Chaem District Agricultural Office across seven sub-districts, totaling 7,526 households in 2023. The sample size was 281 households. The researcher selected samples from each sub-district using simple random sampling with proportional allocation. Data were collected using questionnaires, and the analysis was conducted using descriptive statistics and multiple regression analysis. The results revealed that most respondents were male, with an average age of 47 years. The majority had completed primary education, were married, and engaged in agriculture as their main occupation. Their primary source of capital was the Bank for Agriculture and Agricultural Cooperatives (BAAC). The average monthly income was 9,564.95 baht, while the average monthly expenditure was 6,553.20 baht. The average landholding was 13.44 rai, and the average duration of residence in the community was 43.41 years. Farmers had an average of 18.13 years of experience in monoculture farming and only 0.86 years of experience in integrated farming. On average, they attended integrated farming training and field visits 0.86 times per year, and received agricultural knowledge from various media about 7.71 times per year. In terms of knowledge, farmers had a high level of knowledge regarding the promotion of integrated farming as a substitute for maize cultivation (mean = 10.10). Regarding attitudes, farmers showed a strongly positive attitude. In terms of demand, farmers expressed a high level of demand for promoting integrated farming in all six aspects studied. Factors influencing the demand for promoting integrated farming instead of maize cultivation among farmers in Mae Chaem District included age and marital status, which had a statistically significant positive effect at the 0.05 level, and attitudes, which had a statistically significant positive effect at the 0.01 level. As for problems and obstacles, land preparation was identified as a moderate-level problem. This was due to the district’s highland and sloping terrain, which made land adjustment for integrated farming costly and time-consuming. In addition, soil degradation was common in areas continuously cultivated with maize, mainly due to the use of chemicals and the burning of crop residues.; การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา 1) ลักษณะส่วนบุคคล เศรษฐกิจ และสังคมของเกษตรกรผู้ปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ 2) ความรู้และทัศนคติของเกษตรต่อการส่งเสริมทำเกษตรผสมผสาน 3) ความต้องการส่งเสริมทำเกษตรผสมผสานแทนการปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ 4) ปัจจัยที่ส่งผลต่อความต้องการส่งเสริมทำเกษตรผสมผสานแทนการปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ของเกษตรกร และ 5) ปัญหา อุปสรรคและข้อเสนอแนะต่อการปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ ประชากร ที่ใช้ในการวิจัย คือเกษตรกรผู้ปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ที่ขึ้นทะเบียนเกษตรกผู้ปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์กับสำนักงานเกษตรอำเภอแม่แจ่ม 7 ตำบล  จำนวน 7,526 ครัวเรือน ที่ขึ้นทะเบียนใน ปี 2566 ขนาดของกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 281 ครัวเรือน ผู้วิจัยได้สุ่มตัวอย่างเกษตรกรแต่ละตำบลโดยการสุ่มแบบง่าย แบบเป็นสัดส่วนของประชากร เก็บข้อมูลโดยใช้แบบแบบทดสอบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ สถิติพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยพหุ (Multiple Regression Analysis) ผลการศึกษาพบว่า เกษตรกรกลุ่มตัวอย่าง ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุเฉลี่ย 47 ปี ส่วนใหญ่ มีการศึกษาในระดับประถมศึกษา มีสถานภาพการสมรส ทำอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก แหล่งเงินทุนของเกษตรกรมาจากธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร รายได้เฉลี่ย 9,564.95 บาทต่อเดือน รายจ่ายเฉลี่ย 6,553.20 บาทต่อเดือน มีพื้นที่ถือครองเฉลี่ย 13.44 ไร่ ระยะเวลาที่อาศัยอยู่ในชุมชนเฉลี่ย 43.41 ปี   มีประสบการณ์ในการเกษตรเชิงเดี่ยว เฉลี่ย 18.13 ปี มีประสบการณ์ในการเกษตรผสมผสาน เฉลี่ย 0.86 ปี  มีประสบการณ์อบรมและดูงานการทำเกษตรผสมผสาน เฉลี่ย 0.86 ครั้งต่อปี การได้รับความรู้ด้านการเกษตรจากสื่อต่างๆ เฉลี่ย 7.71 ครั้งต่อปี  ด้านความรู้ เกษตรกรมีความรู้เกี่ยวกับการส่งเสริมทำเกษตรผสมผสานแทนการปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ โดยรวมมีความรู้มาก (ค่าเฉลี่ย 10.10) ด้านทัศนคติ เกษตรกรมีทัศนคติโดยรวมในระดับเห็นด้วยมาก ด้านความต้องการ โดยรวมเกษตรกรมีความต้องการส่งเสริมทำเกษตรผสมผสานแทนการปลูกข้าวโพด มีความต้องการมาก ทั้ง 6 ด้าน  และมีปัจจัยที่ส่งผลต่อความต้องการส่งเสริมทำเกษตรผสมผสานแทนการปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ของเกษตรกรอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ โดยเป็นตัวแปรที่มีผลทางบวก ได้แก่ อายุ สถานภาพการสมรส อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่.05 และ ทัศนคติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ .01 ปัญหาอุปสรรค ด้านการเตรียมพื้นที่ระดับปัญหาอยู่ในระดับปานกลาง เนื่องจากลักษณะภูมิประเทศของอำเภอแม่แจ่มที่เป็นพื้นที่สูงและมีความลาดชัน ทำให้การปรับพื้นที่เพื่อทำเกษตรผสมผสาน ต้นทุนสูงและต้องใช้เวลานานในการดำเนินการ สภาพดินที่ผ่านการปลูกข้าวโพดมาอย่างต่อเนื่องมักมีปัญหาความเสื่อมโทรมของดิน เนื่องจากการใช้สารเคมีและการเผาเศษวัสดุทางการเกษตร 0028-01-01T00:00:00Z